Stilte voor de storm

De vergadering van de commissie Ruimte verliep op 2 februari in een rustige en vriendelijke sfeer. Dat mag wel eens worden opgemerkt. Dat doe ik bij deze één keer. Vanaf nu is het normaal.
Toch zijn er wel opmerkingen te maken. Ze hebben vooral betrekking op de wijze waarop onze volksvertegenwoordigers met hun doelgroep omgaan, met ons dus.


De detailhandelsvisie
De eerste opmerking heeft betrekking op een collegevoorstel om een detailhandelsvisie vast tellen. Dit agendapunt is door het college nog niet naar de raad gestuurd. Het college vond het zinvol eerst nog een overlegronde met de betrokken ondernemers in te lassen. Dat is heel verstandig. Voordat er aan de raad een uitspraak wordt gevraagd moet het overleg met het werkveld zijn afgerond.


Het Raamdal
De tweede opmerking slaat ook op een agendapunt dat werd afgevoerd. Het was door een misverstand op deze datum geagendeerd. Het schuift door naar maart. En laat er nu bij commissieleden juist over dit onderwerp zorgen bestaan. Het gaat over grootse plannen van het waterschap voor het Raamdal. Die plannen dateren overigens al van 2018. De voorbereiding is al zover gevorderd dat er procedures gaande zijn. Blijkbaar hebben enkele betrokkenen zich met hun zorgen over de plannen al tot hun vertegenwoordigers in de gemeenteraad gewend. Het is weliswaar een verantwoordelijkheid van het waterschap, maar je mag van een gemeenteraad toch wel verwachten dat die op zijn minst goed op de hoogte is van wat andere organisaties in hun gemeente uitspoken. De wethouder mag nu alvast proberen wat duidelijkheid te verschaffen.


Autoluwe Binnenstad
Verkeer en parkeren zijn voor een binnenstad als Grave een onderwerp met een vaste plaats in het vergaderschema van het gemeentebestuur. Allemaal in het belang van bewoners, ondernemers en bezoekers. En die belangen stroken maar zelden met elkaar. Vandaar dat er in veel gemeentebesturen een vaste overlegstructuur voor verkeer bestaat. Dat heeft in Grave ergens in 2010 nog tot een herziene parkeernota geleid. Die is tot stand gekomen in goed overleg tussen gemeente, ondernemers, wijkraad en andere betrokkenen. Autovrije of autoluwe straten in de binnenstad was daarbij ook een gespreksonderwerp. Na het verschijnen van de nota is het onderwerp van de agenda verdwenen, maar zijn we wel toe aan de derde tijdelijke parkeerplaats voor langparkeerders.
Via de noodingang, het burgerinitiatief, hebben enkele buurtbewoners de kwestie weer aangezwengeld. Terwijl de raad debatteert op besparing van ambtenarenuren hebben die ambtenaren een raadsvoorstel over het burgerinitiatief opgesteld dat met hoera werd ontvangen. Vervolgens hebben die ambtenaren voor het college een nieuw raadsvoorstel opgesteld dat nu in de commissie met zodanig hoera werd ontvangen dat het een A-stuk is geworden. Er wordt dus in de raadsvergadering niet meer over gesproken.
Wat gebeurt er dan wel? Het college gaat volgens het voorstel met wijkraad, ondernemers en anderen in gesprek. Een goede zaak, maar als in Grave een goede overlegstructuur tussen burgers en bestuur zou bestaan, was deze omslachtige weg niet nodig geweest. Nu maar hopen dat de zaak niet weer verzandt.


Kadernota OmgevingsDienst Brabant Noord
De ODBN is een van die bureaucratische bestuurlijke monsters waarin aan aantal gemeenteraden synchroon besluiten moet nemen. In dit geval gaat het erom dat wij bewoners van onze omgeving geen rommeltje mogen maken. Vergunning verlenen, handhaven, milieu en asbest verwijderen zijn daarbij een paar kernbegrippen. De commissieleden, daarbij ondersteund door de portefeuillehouder, beseften terdege dat zij uiteindelijk weinig in te brengen hebben en dat het alles bij elkaar nog niet zo slecht loopt, maar wel veel kost. Dat laatste is in Grave natuurlijk een dankbaar onderwerp om naar bezuinigingen te zoeken. Het is een B-stuk geworden dus in de raadsvergadering kan er, met een rekenkamerrapport als leidraad, over worden doorgebabbeld. Of dat nog tot een eigen(zinnige) zienswijze van de Graafse gemeenteraad zal leiden weet ik niet. Voor het enige concrete voorstel voor efficiencyverhoging was weinig enthousiasme. Keerpunt 2010 stelde voor dat de ODBN voor alle gemeenten hetzelfde papier zou gebruiken. Met de fusie in het Land van Cuijk in het vooruitzicht ben je al een eind in de goede richting. Daar staat tegenover dat door niet te fuseren het Land van Cuijk 5 stemmen houdt. Maar 5 keer niks in te brengen blijft in totaal niks in te brengen. Niet dat de discussie hierover ging. Tijdens het afluisteren dwaalden mijn gedachten wat af.


Stilte voor de storm
Zo mag je deze commissievergadering wel benoemen. Er staat ons nog wel het een en ander te wachten. 17 Maart kunnen we door Nee te antwoorden op de vraag die het college ons kiezers voorlegt JA zeggen tegen één gemeente in het Land van Cuijk. Ik ben om te beginnen benieuwd op hoeveel manieren het resultaat van die inwonersraadpleging kan worden uitgelegd. Vervolgens is het de vraag hoe de raad gaat beslissen over de uitkomst.
Het voorstel voor de vier gemeenten ligt nu bij de Tweede Kamer, met de kanttekening dat Grave er eigenlijk bij hoort. Dat levert in theorie 3 mogelijkheden op. Allereerst, en onwaarschijnlijk, zou de Kamer Grave er gewoon bij kunnen stoppen. De tweede mogelijkheid is dat de fusie een jaar wordt uitgesteld zodat Grave, als de raad naar aanleiding van de inwonersraadpleging daartoe een verzoek indient, alsnog kan aansluiten. De derde mogelijkheid is dat de Kamer het voorstel en de beantwoording van commissievragen door de minister volgt en Grave buiten de herindeling houdt. De geruststellende gedachte daarbij is dat Grave vanuit de gemeente Land van Cuijk ambtelijk wordt gevoed en dus in de praktijk die gemeente volgt.
Ik acht dit laatste scenario het meest waarschijnlijk. De financiële positie van Grave zou daar wel eens een rol bij kunnen spelen. Eerst saneren en dan verder zien. Dat saneren begint al bij de vergadering van de commissie Inwoners en Bestuur. Dan komt het voorstel van het college aan de orde om het al genomen besluit te bezuinigen op de bibliotheek ook werkelijk uit te voeren. En daar zal het niet bij blijven.
Er is een openbare raadsinformatiebrief verschenen die, als je de weg weet, op de website van de gemeente is te lezen. Daar staat in dat een ambtelijke (=CGM en =LvC) werkgroep aan het werk is gezet. Dat moet ertoe leiden dat dat op 23 februari het college deze herstelbegroting aan de gemeenteraad kan voorleggen die na een behandeling in de commissie op 9 maart tot een besluit moet leiden, waarmee Grave uit de misère komt.
De RIB geeft prima aan wat daarvoor moet gebeuren, maar niet hoe dat kan worden gerealiseerd. Een voorbeeld: Op uitgaande subsidies moet € 300.000 worden bespaard en dat raakt de samenleving direct. Je zou verwachten dat daarvoor de creativiteit van de subsidieontvangers zou worden ingeschakeld. Een citaat uit de RIB spreekt voor zich: “Om de besparing van de K€300 op de uitgaande subsidies te realiseren zullen de verenigingen en/of instellingen uiterlijk voor 1 april 2021 geïnformeerd worden over de (eventuele) korting op de subsidies.” Als je bedenkt dat alles op 23 februari openbaar is kun je hier wel zeggen dat de mosterd in Grave wel heel lang na de maaltijd komt.
Leo de Vreede

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *