Waarom Sint Henricusweg ?

We kennen stegen, paden, straten, lanen en wegen als benaming voor constructies waarop het verkeer kan plaatsvinden. In die benaming zit een zekere rangorde. Het zou ook mooier kunnen. Zou ontbreekt in Grave (nog) de Maasboulevard. Zonder kan ook zoals Lunette, Ravelijn en Oranjebastion als herinnering aan de rol als vesting die Grave ooit had, Voor het overige hebben we vooral straten met als sluitstuk de Elisabethstraat die aansluit op de Arnoud van Gelderweg.

In dat logische patroon valt de Sint Henricusweg uit de toon. Henricusstraat had daar beter in gepast. De gemeenteraad die van 1966 tot 1970 het bewind voerde had daar een duidelijk argument voor. De aanleg van die woonstraat was het gevolg van het vertrek van het blindeninstituut voor jongens uit Grave. Dat was nogal een ingreep met grote gevolgen. Het gevoelen van de raad  Sint Henricus weg, hoe vullen we dat gat werd uitgedrukt in het raadsbesluit over de naam van de nieuwe straat. Sint Henricusweg betekent Sint Henricus weg. “Wat nu?”  was wat de toenmalige raad daarbij nog in gedachten had.

Hoe mijn linkerbeen 2 cm korter werd

Van mijn regeringsperiode in 1969 heb ik nauwelijks bijzondere foto’s meer. Die zij allemaal met kerstmis 1987 verbrand. Ik herinner me dat het koud was en dat gemeentewerken (toen nog helemaal van onze gemeente) alles uit de kast had gehaald om de route van de optocht sneeuwvrij te maken. Er dreigde dus een massale griep. Als prins heb je natuurlijk veel contacten en van de vrouwenkant komen daar kussen aan te pas. Inentingen tegen de griep waren er nog niet, maar ik had het advies gekregen me daarom flink met Dampo in te smeren. Het zoenen werd dus een ontroerende bezigheid. Bij het zoeken of er toch nog ergens een foto was overgebleven kwam ik dit zwart-wit exemplaar tegen dat op het eerste gezicht aan het ophangen van de martelaren van Gorkum doet denken. Het verhaal er achter is toch de moeite van het vertellen wel waard

Het speelde zich af rond de elfde van de elfde in 1971, het jaar dat Jacques Leurs prins was. Met de raad van elf hadden we een feestelijke bijeenkomst (ik weet niet meer of het de zittingsavond of het afscheid van prins Jacques was) opgeluisterd door het beroemde pelgrimskoor uit Tannhauser van een eigen tekst te voorzien. Om de sfeer ook visueel aantrekkelijk te maken hadden we bij de paters in Alverna 13 pijen geleend; 13 omdat 11 mogelijk verdacht zou zijn.

Continue reading

Is er op 1 januari 2022 echt maar één gemeente in het Land van Cuijk?

Op 1 januari 2022 is het zover. In Noord-Oost Brabant start de gemeente Land van Cuijk en Grave doet mee. Er is rust in de gemeenteraad van Grave. En nu Grave deel gaat uitmaken van de gemeente Land van Cuijk lossen de financiële problemen lossen zich vanzelf op.

Zo simpel is het niet. Het eigenlijke werk moet nog beginnen.

Oh ja er wordt door vier gemeentebesturen al lang gewerkt aan het tot stand komen van één gemeente Land van Cuijk op 1 januari 2022. Grave mag zich aansluiten, maar wel met de mond dicht. Er wordt op 3 fronten gewerkt;

  • Via een sluipweg (novelle geheten) moet Grave alsnog in de herindelingswet worden opgenomen;
  • Op 1 januari 2022 moet de bestuurlijke en ambtelijke organisatie operationeel zijn;
  • Op 24 november wordt de gemeenteraad van de nieuwe gemeente gekozen.
Continue reading